Edward Guziakiewicz
Savoir-vivre nastolatka

1

Reguły dobrego smaku...

2

Co wypada, a co nie?

3

Mieć styl...

4

Budzić szacunek otoczenia...

Akupunktura duszy

Jolanta jest młodsza ode mnie o cztery lata. Chodzi do liceum ogólnokształcącego, które i ja ukończyłem. Uczy się francuskiego, więc czasami próbujemy rozmawiać w tym języku, z powodzeniem udając żabojadów. Jest raczej skryta i nigdy nie dała mi wprost do zrozumienia, że odwzajemnia me uczucia. Kiedy jednak zaglądam w jej ciemnobrązowe oczy, domyślam się, że mnie kocha. Na randkach zwierza mi się przewrotnie z sentymentów do innych mężczyzn. Najpierw obrabiała znanych aktorów filmowych, zdradzając mi, o których marzyła i marzy, a potem dobrała się do osób z mego otoczenia.

Zestawiony z różnymi znakomitościami, zwłaszcza reprezentantami świata sportu, nie wypadam korzystnie i czuję niekiedy ostre ukłucia zazdrości...

  Jacek, l. 20

Deklarację, tę wyśnioną i wymarzoną, składającą się z dwóch zniewalających słów, łatwo złożyć. Można zajrzeć w oczy dziewczyny, niebieskie, szafirowe, piwne lub czarne, i wyznać przy świetle księżyca: «Kocham cię!..» Ale czy to będzie prawdą? I na jak długo? Dziewczyna, która ją usłyszy, nie chce być później odepchnięta. Jeżeli za wcześnie się zaangażuje, może poczuć się skrzywdzona, wykorzystana i zdradzona. Jest więc zrozumiałe, że woli wcześniej sprawdzić chłopaka i nie spieszy się z podaniem mu serca na tacy. Stąd te zaskakujące tematy, z lekka drażniące, prowokujące i niepokojące, brzmiące jak wyzwania.

Najlepiej się nimi specjalnie nie przejmować. Liczą się fakty, a nie słowa.