Edward Guziakiewicz
Savoir-vivre nastolatka

1

Reguły dobrego smaku...

2

Co wypada, a co nie?

3

Mieć styl...

4

Budzić szacunek otoczenia...

Moją pasją jest teatr

Od dawna interesowałam się teatrem. W szóstej klasie wyjechaliśmy z wycieczką do Krakowa i wtedy pierwszy raz zetknęłam się z profesjonalnym spektaklem. Marzyłam potem o tym, by po rozpoczęciu nauki w gimnazjum zaangażować się w prace trupy teatralnej, działającej przy miejskim domu kultury.

Niestety, natrafiłam na opory rodziców, którzy są zdania, że ważniejsza jest nauka angielskiego. Nie zgadzają się na czasochłonne zajęcia na scenie. Zbyli mnie mglistą obietnicą, że być może w drugiej klasie będę mogła się w to bawić. Pod warunkiem, że na świadectwie ujrzą bardzo dobre stopnie.

Dagmara, 1. 14

Postaraj się o dobre oceny na świadectwie, gdyż w ten sposób zyskasz koronny argument w dalszych przetargach o teatr. Niezależnie od tego możesz stopniowo przygotowywać się przez pierwszą klasę do igraszek z muzą. Popracuj nad dykcją, poćwicz sobie z tekstami dramatycznymi. Naucz się opanowywać pamięciowo dłuższe partie sceniczne. To wszystko będziesz miała jak znalazł, gdy rodzice się wreszcie zgodzą. Rok straty to nic wielkiego. Zostaje ci przecież jeszcze druga i trzecia klasa, a potem liceum. Jeżeli nie opuści cię zapał, wystarczy ci czasu na emocjonujące przeżycia, związane z popisami na scenicznych deskach.

W kwestii angielskiego zgodziłbym się z twoimi starymi. Przydaje się jego znajomość, zatem warto dobrze go opanować i biegle nim władać. Świat stał się globalną wioską, a trudno w nim się poruszać, nie będąc obeznanym z tym językiem. Związane z wykształceniem i ogładą towarzyską standardy się zmieniają. Dawniej kompromitowała człowieka nieumiejętność czytania i pisania. Dziś tak samo jest z angielskim, co jednak — niestety — nie do wszystkich małolatów dociera, a niektórych wciąż jeszcze dziwi.